ρ
مانیفست انقلاب اقتصادی
۱۹ خرداد ۱۳۹۸
مشکل تراکم اسفند
۲۰ خرداد ۱۳۹۸

منتشر شده در ماهنامه صنعت فراگیر
شماره ۲۹ و ۳۰ _ شهریور و مهر ۱۳۸۷

مدیا سیتی دبی

هنگامی که نخستین بار مدیاسیتی در دبی مطرح شد، ظهور شهری رسانه ای را ترسیم می کرد که در ژرفای ساختمان ها و تأسیساتش رسانه ها جای خواهند گرفت. در آن زمان کسی گمان آن را نمی برد که این شهر کوچک روزی تمامی منطقه خاورمیانه را تحت تأثیر خود قرار دهد.
در حاشیه ابوظبی شهری بسیار زیبا را می توان مشاهده کرد که ساختمانهای ۵طبقه یا بیشتر آن زیبایی آن را چندین برابر کرده است. قرار است در مجاورت این شهر و آنسوی بزرگراه شیخ زاید بخش نوشتاری آن نیز راه انداز شود. افزایش بهای نفت از منطقه خاورمیانه بازار پرسودی ساخته است که توجه جهانیاین را به خود معطوف کرده است، هریک باز خورد حال و ارتباط خود سهمی را تعریف و در صدد به دست آوردن آن هستند و طبیعی است Media که نقش مؤثر آن بر کسی پوشیده نیست عرصه نخستین جنگ تبلیغاتی باشد. هریک از دفاتر آماده که به وسیل فیبر نوری با مرکز ماهواره ای (Samacom Up Link Station) در ارتباط است. برنامه های دریافتی را به ماهواره های هات برد (Hotbird) –نایل ست (Nilesat)- عرب ست (Arabsate) ارسال و از آنجا برای کشورهای منطقه تحت پوشش پخش می شود. هم اکنون بیش از ۲۵۰ فرستنده تلویزیونی ۲۴ ساعته در حال گسترش اندیشه غربی در قالب ساخت فیلم های سرگرم کننده (Intertainment) به منظور یکسان سازی فرهنگی منطقه را بر عهده دارند.
ممکن است تأثیرات این فرهنگ سازی تا به امروز در ایران کاملا آشکارا نباشد، لیکن در کشورهایی همچون افغانستان و عراق و حتی سوریه تلویزیونهای محلی که بر روی VHF برنامه پخش می کنند، توان علمی و عملی مقابله امواج ماهواره ای را نیز ندارند و دولت قدرت پوشش با تکرار کننده (رله) های محلی را ندارند، حال آنکه دریافت برنامه از طریق برنامه از طریق ماهواره بسیار ارزانتر و ساده تر است.
حال این پرسش مطرح می شود که چگونه می توان ضمن توسعه فرهنگ خود، با تهاجم فرهنگی دشمن رو به رو شد؟
مقابله با فرهنگ سازی
• احداث دیوار بلندی به کمک امواج همانند (پارازیت) برروی امواج ارسالی به منظور انهدام آن
این روش از زمان جنگ دوم جهانی متداول شده است لیکن در برابر این آزمون باید به نتیجه کار آرائی آن توجه کرد و بازخورد این عمل در ایران را مورد بررسی قرار داد، آیا تکنولوژی ضعیف تر در برابر تکنولوژی قوی تر قرار می گیرد؟ یا آیا اصلا تکنولوژی در برابر تکنولوژی قرار می گیرد؟
پاسخ این پرسش خود پرسشی شد برای طرح پرسش دیگری که انتخاب این گزینه را، محدود به افرادی می کند که از تکنولوژی های به روز شده دنیا بی اطلاع اند و بیهوده در تلاشند واقعیات را با استدلالات خود توجیه کنند و غافل از آن هستند که فریب استدلالات ذهنی خود را به امر واقع دگرگون کنند. در این عمل شاید با استفاده از ساخت امواج دیوار مانند از گسترش ظاهری این تهاجم جلوگیری کرد اما درواقع چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا در دنیای واقعی مانند ایران با کشیدن دیوارهای جلوگیری موفق به جلوگیری از ورود فرهنگ بیگانه به کشور خود شده ایم؟ آیا نتیجه ای که در برداشت موجب فرار مغزهای تکنولوژی از فراز این دیوارها به سمت غرب نشد؟ وقتی ذهنیت فردی در جامعه وارد میشود و در تقابل با عملکرد در اجتماع قرار می گیرد به پرسش های چند گزینه ای می رسد که برای حل این پرسشها باید برای تک تک پاسخ هایش پرسش جدیدی مطرح کنیم.
• گزینه بعدی که مطرح خواهد شد اولین پرسشی است که از پاسخ اول به دست آمد. در این راهکار ابتدا گونه های متفاوت تهاجم رسانه ای را شناسائی می کنیم طرح پرسش از پاسخ-و سپس به کارکرد آن می پردازیم، اگر امواج مهاجم به سمت ما با ارتفاع ۱۲ متر ارسال می شوند، ما نیاز به تولید امواجی با مقیاس ۱۴ متر را داریم تا به این ترتیب علاوه بر خنثی کردن امواج ۱۲متری، سرریز آن که ۲متر می باشد، به سوی مهاجم ارسال می کنیم. در این صورت هم جلوگیری از تهاجم فرهنگی رخ داده است و هم مجبور شده ایم برای حذف آن به تکنولوژی بالاتری دست پیدا کنیم که این خود زمینه ساز رشد و پرورش استعدادهای کشورمان خواهد شد که در صورت احساس نیاز به خود در کشور خواهند ماند.
نحوه مبارزه با ویدئو نیز در اوایل سال های ۱۳۶۰ و سپس مهار موفقیت آمیز آن بوسیله نوارهای ویدیوئی تولید شده نشان داد هرگاه تهاجمی را به دقت شناسائی و سوار آن شویم بسیار ارزانتر و مطمئن تر است تا مقابله با تهاجم.
با استفاده از تجربه فوق راه مبارزه با ماهواره ها را می توان به ضرورت تأسیس مدیاسیتی به منظور سوار شدن برماهواره ها دانست.
نگاهی کوتاه به توسعه مدیا سیتی ها در منطقه خلیج فارس پس از احداث Media City دبی در جاده شیخ زاید، حکومت دبی توسعه را در مرکز دیگری در جاده امارات به نام استودیو ام القوین در دستور کار خود قرار داد با پیروی از این خط مشی حکومت فجیره نیز اقدام به تأسیس مدیاسیتی فجیره نمود. با این جنبش شیخ نشین دیگر امارات، ابوظبی پا را از این هم فراتر گذاشته و ضمن تأسیس مدیاسیتی ابوظبی سفارش ماهواره اختصاصی را داده که به زودی پرتاب و عملی می شود.
در این رقابت خود خواسته ی کشورها که همراه با گردش واقعی نه گردش ظاهری اطلاعات در این رقابت درگیر شده اند، سرمایه می باشدَ، جزیره کوچک بحرین نیز، مدیا سیتی خود را با نام Gulf Sat راه اندازی نموده است. کشور اردن نیز مدیا سیتی با نام JMD (jurdan mediacity) را راه اندازی نموده است. کشور عربستان علاوه بر شبکه های تلویزیونی ”و العربیه”MBC در حال تأسیس، با توجه به توسعه بخش “Media” خود درصدد تأسیس چندین شبکه تلویزیونی جدید نیز می باشد. در دنیای فناوری امروز از کشور میلیمتری لیختن اشتاین گرته تا جزیره قبرس نیز هر یک درصدد تأسیس Media City (شهررسانه ای) هستند.
حال در برابر این “World Media” چه آینده ای برای پرسش ابتدای بحث ما –فرهنگ منطقه- رقم خواهد خورد؟ جایگاه ایران به عنوان بزرگترین و غنی ترین کشور منطقه در خاورمیانه کجاست؟ برای این پرسش چند پاسخ وجود دارد؟ برنامه ریزان رسانه ای کشور چه تمهیداتی برای این تهاجم تدارک دیده اند؟ چه زمانی این برنامه ریزان به واقعیت کنونی جهان پی خواهند برد و باور خواهند کرد که با ذهنیت نمی توان به جنگ تهاجم فرهنگی رفت و اگر لازم باشد، با قانون اساسی اصلاح در ایران، به عنوان بزرگترین کشور منطقه بزرگترین و قویترین مدیا سیتی منطقه را احداث کرد که هیچ گریز و گزیری از آن نیست. فردا خیلی دیر است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − نه =