ρ
اقتصاد خوشبختی
۰۱ خرداد ۱۳۹۸
انقلاب اقتصادی یا تحول اقتصادی
۰۹ خرداد ۱۳۹۸

منتشر شده در ماهنامه صنعت فراگیر
شماره ۴۸ و ۴۷ _ آبان و آذر ۹۸

اگر نفت نداشتیم؟!…

نفت (طلای سیاه) اسم با مسمایی که به واقع دو معنای متناقض را کاملا در خود جا داده است. طلا که مظهر ثروت و زیبایی و پاکی است و سیاهی که معنای خود را در رنگش نهاده است.
ولی چرا باید طلای نفت از آن مصرف کنندگان و سیاهی برای تولید کنندگان نفت باشد؟ چرا باید عربستان، ونزوئلا، عراق و ایران که چهار کشور بزرگ دارنده نفت می باشند به لحاظ اقتصادی و امید به زندگی و آزادی های اجتماعی و فردی در رده های پایین جامعه جهانی قرار بگیرند ولی آمریکا و اتحادیه اروپا، چین و ژاپن که بزرگترین مصرف کنندگان نفت دنیا می باشند و ظاهرا سالیانه میلیاردها دلار صرف خرید نفت می کنند پیشرفته ترین و ثروتمند ترین کشورهای دنیا محسوب می گردند.
آمریکا اولین مصرف کننده نفت جهان
اتحادیه اروپا دومین مصرف کننده نفت جهان
چین سومین مصرف کننده نفت جهان
ژاپن چهارمین مصرف کننده نفت جهان
*عربستان اولین دارنده ذخایر نفت جهان
*ونزوئلا دومین دارنده ذخایر نفت جهان
*ایران سومین دارنده ذخایر نفت جهان
*عراق چهارمین دارنده ذخایر نفت جهان
البته منابع غیررسمی از یافت منابع جدید نفتی در عراق خبر می دهد که در صورت صدق این موضوع عراق به عنوان سومین دارنده منابع نفتی جهان تبدیل می گردد ولی به جهت تأیید نشدن موضوع در این مقاله ایران به عنوان سومین دارنده و عراق به عنوان چهارمین دارنده این منابع ذکر خواهد شد.
اگر نفت نداشتیم:
بزرگترین مصرف کننده نفت جهان (آمریکا) با دومین مصرف کننده نفت جهان (اتحادیه اروپا) متحد نمی شد تا بتوانند به چهارمین دارنده ذخایر نفتی جهان (عراق) حمله کنند و آن کشور را به تسخیر دائمی خود درآورند.
اگر نفت نداشتیم:
بزرگترین مصرف کننده نفت جهان، چهارمین دارنده ذخایر نفت جهان را تحریک نمی کرد تا به سومین دارنده ذخایر نفتی جهان حمله کند و جهان به مدت ۸ سال از نفت بشکه ای ۸ دلار لذت ببرد.
اگر نفت نداشتیم:
خاورمیانه تنها منطقه ای در دنیا نبود که صلح در آن وجود ندارد.
اگر نفت نداشتیم:
خاورمیانه به پایگاه دائمی برای نیروهای آمریکایی تبدیل نمی شد.
اگر نفت نداشتیم:
به کوپن و سهمیه بندی بنزین احتیاج نداشتیم و به تبع آن کوپن فروشی و بنزین فروشی نداشتیم.
اگر نفت نداشتیم:
راننده های تاکسی به جای فروختن سهمیه بنزین تاکسی خود، مسافران را جا به جا می کردند.
اگر نفت نداشتیم:
سهم از رفاه اجتماعی متناسب بود با سهم ارزش افزوده.
اگر نفت نداشتیم:
مجبور بودیم بیشتر کار کنیم و ساعات مفید کار در سومین دارنده ذخایر نفت جهان (ایران) کمتر از نیم ساعت در روز نبود.
اگر نفت نداشتیم:
مجبور بودیم برای اداره کشور پهناوری چون ایران، صادرات داشته باشیم و درصد صادراتمان بیشتر از وارداتمان می بود.
اگر نفت نداشتیم:
۵ ماه از ۱۲ ماه سال تعطیل نبودیم.
اگر نفت نداشتیم:
مجبور بودیم قوانین کشور مخصوصا قانون کار را اصلاح کنیم تا تولید کنندگان امنیت شغلی و مالی داشته باشند.
اگر نفت نداشتیم:
نرخ ارز شناور بود و بانک مرکزی قادر به نترل مصنوعی آن نبود.
اگر نفت نداشتیم:
برگ اظهارنامه مالیاتی علامت قدرت و اعتبار بود.
اگر نفت نداشتیم:
در ادارات دولتی با قدرت به کارمندان می گفتیم حقوق شما را من مالیات دهنده تأمین می کنم و شما موظف به ارائه خدمات به من هستید.
اگر نفت نداشتیم:
مردم مجبور بودند به اندازه توانشان انتظار داشته باشند و نه به اندازه نیازشان.
اگر نفت نداشتیم:
اینهمه لیسانس و فوق لیسانس بیکار نداشتیم چون در آن صورت کارایی ملاک انتخاب بود نه مدرک تحصیلی.
اگر نفت نداشتیم:
در سال ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ اتومبیل مونتاژ نمی کردیم و به تبع آن مجبور نبودیم نفت خود را بفروشیم و چندین برابر قیمت آن بنزین وارد نمی کردیم.
اگر نفت نداشتیم:
تولیدکنندگان، تاج سر مردم بودند.
اگر نفت نداشتیم:
میوه را به جای کیلویی، دانه ای می خریدیم.
اگر نفت نداشتیم:
اجاره منازل مسکونی تصاعدی بالا نمی رفت.
اگر نفت نداشتیم:
بهترین سرمایه گذاری در بورس بود و دیگر زمین بازی و سرمایه گذاری در ملک، طرفداری نداشت.
اگر نفت نداشتیم:
فاصله طبقاتی در کشور اینقدر زیاد نبود و طبقه متوسط اکثریت جامعه را تشکیل می دادند.
اگر نفت نداشتیم:
همه راهها به تهران ختم نمی شد.
اگر نفت نداشتیم:
اکثر نفرات اول کنکور و نخبگان کشور به خارج از کشور مهاجرت نمی کردند.
اگر نفت نداشتیم:
اقتصاد کشور به وسیله اتاق بازرگانی و صنایع و معادن اداره می شد،نه سیاستمداران.
اگر نفت نداشتیم:
ارزش پول ملی سومین دارنده ذخایر نفتی جهان بعد از زیمباوه در جهان از آخر، رتبه دوم نبود.
اگر نفت نداشتیم:
بالاترین آمار تصادف جاده در جهان را نداشتیم.
اگر نفت نداشتیم:
بزرگترین وارد کننده گندم در جهان نبودیم.
اگر نفت نداشتیم:
کارمند دولت شدن نهایت آرزوی جوان ایرانی بود.
اگر نفت نداشتیم:
پلیس و خلبان شدن اوج آرزوی کودکان ایرانی بود.
اگر نفت نداشتیم:
صنعت توریسم به درآمدزاترین صنعت کشور تبدیل می شد.
اگر نفت نداشتیم:
شیر یارانه ای نداشتیم و مردم مجبور نبودند برای خرید شیر ساعت ها در صف منتظر بمانند.
اگر نفت نداشتیم:
سن ازدواج در کشور به بالای ۳۰ سال نمی رسید و توقع جوانان پایین می آمد.
اگر نفت نداشتیم:
میلیون ها مهاجر افغان در کشور ما نمی ماندند.
اگر نفت نداشتیم:
بانک مرکزی تحت تأثیر دولت نبود و به وسیله شورای اقتصاد و اقتصاد دانان اداره می شد.
اگر نفت نداشتیم:
ایرانی ها در خارج از کشور مورد احترام بودند نه مثل امروز، که با آنها اهانت آمیز برخورد می شود.
اگر نفت نداشتیم:
توزیع ثروت ملی عادلانه بود و همه پولها در تهران هزینه نمی شد.
اگر نفت نداشتیم:
ارومیه دروازه اروپا، بندرعباس بندر مهم دنیا، اصفهان مرکز صنعتی، تبریز مرکز تجاری، مشهد مرکز زیارتی، شیراز مرکز توریستی، مازندران مرکز کشاورزی و تهران مرکز تقاطع بزرگراه های کشور می شد.
اگر نفت نداشتیم:
نیازی به احداث بزرگراه ها و تکه پاره کردن جنگل ها و مراتع کشور نبود….
بیاییم کاغذی برداریم و روی آن بنویسیم نفت تمام شد. شاید کشور ما به سمت رونق و آبادانی پیش رود.
و خوشبخت تر بودیم
اگر درآمد حاصله از نفت در سرمایه گذاری های زیربنایی، کارخانجات مادر، بهداشت عمومی، آموزش و پرورش و … به مصرف می رسید.
اگر نفت نداشتیم……….

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفت + 12 =